Test Suunto Ambit3 Peak Black HR

Długo się zastanawiałam od czego zacząć tą recenzję. Brakowało mi jednolitego podejścia do oceny. Może nie jestem wytrawnym biegaczem górskim i takich treningów mam mało na koncie, ale właśnie do „górali” przede wszystkim piszę tą recenzję. Suunto Ambit 3 dzielnie towarzyszył mi  na Chudym Wawrzyńcu.

Fiński producent wypuścił na rynek różne wersje modelu Ambit3: Peak, Sport oraz Run. Ja się skupię na modelu Suunto Ambit3 Peak BLACK HR. Dzięki uprzejmości firmy AmerSport , pod koniec czerwca otrzymałam przesyłkę z nówką sztuką i miałam z nią zabawy przez kilka miesięcy.

Wygląd

W pudełku, jakie otrzymałam, oprócz zegarka był jeszcze pas do mierzenia tętna, kabel USB do ładowania baterii i przenoszenia danych oraz skróconą instrukcję.

Zegarek jest dość duży, ale solidnie wykonany z dobrej jakości tworzyw. Ma 5 cm średnicy i waży 89gr. Pasek nie jest gumowy, ale z tworzywa i przykręcany (jak udało mi się znaleźć) za pomocą śrubek torx. Zegarek ładujemy za pomocą dołączonego kabla USB wpinając go (podobnie jak w Garminie) klipsem do gniazda, które jest od wewnątrz zegarka. 

Mnie osobiście Suunto się podoba i można spokojnie nosić go na co dzień.  

Podsumowanie drugiej połowy projektu i całości od strony portfela

Kiedyś musiał nadejść ten dzień, kiedy zobaczę ile kosztowało mnie moje marzenie. Wiem, że było to sporo. Część można było taniej, część drożej, ale i tak uważam, że nie przeginałam ani w jedną, ani w drugą stronę.

Podsumowanie pierwszej połowy jest tutaj

Po 3 tygodniach oczekiwania na potwierdzenie udziału  w Boston Marathon udało się, a z karty uciekła kaska. Pakiet kosztował 240$ dla obcokrajowców czyli ok. 800PLN. W tym jest okolicznościowa koszulka, medal na mecie, jedzenie, folia a właściwie płaszcz oraz oczywiście transport na start. Cena spora jak na maraton, ale z drugiej strony musimy patrzeć na zarobki Amerykanów, że dla nich to nie jest dużo, a dwa cała organizacja...ktoś za to musi zapłacić.

Bilet kupiłam multicity, czyli wylot i powrót do innego miasta. Trasa obejmowała Warszawa - Boston - Londyn ponieważ prosto z Bostonu leciałam do Londynu. Takie bilety zawsze są droższe niż normalne. Cena - 2585,02PLN

Za mieszkanie jak pisałam w swojej relacji zapłaciłam 1632,07 PLN. Wynajęłam pokój przez Airbib.com.Tydzień pobytu to nie tak dużo jak na Boston. Chętnym radzę szukać mieszkania dużo wcześniej.

Zdjęcia z maratonu to koszt rzędu 75$ czyli 298,07PLN.

Bilety na metro na tydzień 19$ czyli 75PLN

Całkowity koszt Bostonu to wiadomo jeszcze zakupy na Expo oraz jedzenie, ale to sprawa indywidualna.

TCS New York City Marathon

Wyjątkowy i inny niż wszystkie. TCS New York City Marathon :-) 
Dla mnie dodatkowo kończący wielką przygodę z World Marathon Majors.
Swoje wrażenia opisuję tutaj

Szczęśliwa Kielecka Dyszka po raz drugi

Dwa lata temu się nie udało. Byłam tydzień po maratonie poznańskim. Pamiętam, że było ciepło, sporo piachu na trasie i pierwsza "gleba" na zawodach :-) 6km, piękna wywrotka i straciłam z oczu dziewczynę, z którą chciałam walczyć o podium.

Na IV Kielecką Dychę zapisałam się dawno temu. W piątek prosto z Warszawy pojechałam odebrać pakiet - pamiątkową koszulkę i łakocie. W sobotę cały dzień praktycznie padał deszcz, co zapowiadało kąpiele błotne kolejnego dnia. Na to byłam przygotowana. Tym razem zabrałam lepsze buty, mniej wywrotowe. 

W niedzielę ucieszyłam się bo przestało padać, temperatura była idealna i .. zero wiatru. A wiecie co ten potrafi zrobić w Kielcach ;-) Start zaplanowano na 10:00. Na stadion dotarłam o 9:30 i zaczęłam się rozgrzewać. Spotkałam mnóstwo znajomych, m.in. Pawła poznanego na Chudym Wawrzyńcu (wyprzedził mnie na 5km), chwilę porozmawialiśmy o planach na kolejne starty. 

III Bieg o Nowińskie Kominy

Planując wyjazd do rodziców, zerknęłam na biegi w okolicy. Nie słyszałam o biegu w Nowinach wcześniej,a to raptem 5km od rodzinnego domu. Pomyślałam, że 5-tka jeszcze nikomu nie zaszkodziła. W sobotę rano między zakupami i porządkami w domu, pojechałam odebrać pakiet. 15 zł - tyle wynosiła opłata startowa, a w zamian Poweraid i numer startowy z chipem. Na miejsce przyjechałam z Tatą o 12:00.Troszkę potruchtałam, rozgrzeweczka i o 12:30 ruszyłam z pierwszej linii.

 fot. Biegam Bo "Muszę" w Kielcach

Podium z jabłkiem w tle czyli Jublileuszowy Połmaraton w Tarczynie

Półmaraton w Błoniu oraz BMW Półmaraton Praski biegłam treningowo. Taki był cel. Start  w Tarczynie od dawna był planowany jako przetarcie przed jesiennym maratonem i sprawdzenie formy. Pierwszy raz biegłam tam 2 lata temu z kolegami. Testowaliśmy wtedy tempo maratońskie. Było dużo śmiechu, żartów i być może dlatego nie zapamiętałam trasy jako miejscami pagórkowatej. Nawet jak ostatnio ktoś mówił o podbiegu, zastanawiałam się w którym miejscu on niby był

W niedzielę wyruszyłam z JoAsią o 9:00 w kierunku Tarczyna. Dojechałyśmy szybko i sprawnie, nie było problemu z miejscem do parkowania. Tylko jakoś po pakiet dojść nie mogłyśmy, bo spotykałyśmy znajomych i z każdym chciało się chociaż chwilę pogadać. Pogoda była prawie idealna. Prawie bo choć było chłodno, to trochę wietrznie. W trakcie rozgrzewki spotkałam Agę (na dystansie). Szkoda, że nie startowała, ale rozumiem, że czasem warto odpuścić dla innego biegu. Wiem, że w trakcie maratonu warszawskiego będę jej mocno kibicować. Gdy troszkę truchtałam z Danielem czułam, że to nie jest ten dzień. Odsuwałam od siebie tą myśl, że coś jest nie tak, ale organizmu nie oszukasz. Od kilku dni czuję taki jakiś brak formy. Obiecałam sobie, że nie poddam się aż do ostatniego metra. Nie po to tu przyjechałam. 

być kobietą, być kobietą - recenzja książki "Kobieta w biegu"

Kiedy dostałam tą książkę do recenzji od wydawnictwa Galaktyka, zastanawiałam się przez chwilę czy to będzie kolejna historia biegacza, czy może poradnik w stylu: jak powinna biegać kobieta? czy to może jakoś różni się od męskiego "wydania"? Książka na pierwszy rzut oka nie powala ani okładką ani chwytliwym tytułem. Czymś co by zaciekawiło i zatrzymało na chwilę. Ale poproszona o przeczytanie i recenzję, postanowiłam zaryzykować.

I mimo, że nie jest to książka w stylu "Szczęśliwi biegają ultra", którą pochłonęłam od razu, to czyta się ją bardzo przyjemnie.  Autorką jest Kasia Żbikowska-Jusis. Założycielka portalu biegowego dla kobiet - kobietkibiegaja.pl. W swojej książce opisuje jak godzi obowiązki redaktorki, żony a przede wszystkim matki 4-letniej córki i biegaczki ultra.